{"id":2663,"date":"2025-07-18T19:20:09","date_gmt":"2025-07-19T02:20:09","guid":{"rendered":"https:\/\/parkies75.com\/?p=2663"},"modified":"2025-07-30T16:08:06","modified_gmt":"2025-07-30T23:08:06","slug":"60-adele-van-biljon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/parkies75.com\/af\/2025\/07\/18\/60-adele-van-biljon\/","title":{"rendered":"#60 ~ Ad\u00e8le van Biljon"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

#60 ~ Ad\u00e8le van Biljon<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

#60 ~ Ad\u00e8le van Biljon<\/h3>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

“I walk (and dance) to the beat of my own drummer.”<\/em> S\u00f3 interpreteer ek die bekende idioom van Henry David Thoreau: \u201cIf a man does not keep pace with his companions, perhaps it is because he hears a different drummer.\u201d<\/p>

Ek is gebore in die dorpie Heidelberg in die ou Transvaal \u2014 vandag se Gauteng. My skoolloopbaan het begin met kleuterskool in Yankee Ridge Elementary in Urbana, Illinois (VSA), waar my pa aan die universiteit verbonde was. Ek het die eerste drie jaar van laerskool by Menlopark voltooi, daarna weer \u2019n jaar in Urbana. Ons het as gesin wyd gereis en gekamp \u2014 van DC tot Gettysburg, die Grand Canyon tot Yosemite, Niagara-valle en selfs Montreal. Dit het tot kosbare familieherinneringe gelei.<\/p>

Na ons terugkeer na Suid-Afrika het ek my laaste drie laerskooljare by Laerskool Lynnwood voltooi, saam met my niggie, Biebie. [Ek het in di\u00e9 tyd ook kunsklasse by Tannie Erika (Annelie Rabie se ma) geneem \u2014 sy het my geleer hoe swart kneusplekke op \u2019n piesang dit “meer eg” maak.]<\/p>

Tuis het my pa ons liefde vir lees en algemene kennis aangevuur \u2014 etes was dikwels vergesel van vinnige vraespel-sessies. Atlasse en een aardbol was deurgaans goed benut. Trivial Pursuit het later ‘n familie-gunsteling geword.<\/p>

\"\"<\/p>

Klassieke musiek het die agtergrondklank in ons huis gevorm. Ek het klavier- en kitaarlesse geneem, ge\u00efnspireer deur my pa en Ouma Betty \u2014 albei begaafde pianiste. Ons het dikwels Sondae n\u00e1 ete saam gesing \u2014 van FAK-liedere tot ou \u201ccrooners\u201d.<\/p>

Baie van di\u00e9 familietradisies het tot stilstand gekom na my oudste broer, Werner (14), op 10 April 1969 met sy fiets voor Marius Loots se huis geval het. Gerhard, Marius se jonger broer en \u2018n kranige atleet, het gehardloop om my ouers te roep. Werner was drie maande lank bewusteloos en is later blind en gedeeltelik verlam. Die arbeids-, fisio- en spraakterapeute het later soos familie gevoel. Ons het hom vir tien jaar tuis versorg. Hy is in 1984 oorlede. [My jongste dogter is toevallig op 10 April gebore.]<\/p>

Boeke is steeds ons familie verslawing \u2014 enige genre. Selfs op seevakansies het ons by biblioteke aangesluit. Exclusive Books voel soos hemel op aarde, al verkies ek, soos my pa, liewer tweedehandse boekwinkels.<\/p>

My ma het mode-ontwerp studeer, ek het vroeg leer klere maak, en my jongste dogter het dieselfde pad gevolg. My oudste het drama geneem op skool en later film geswot. Albei het hulle skoolloopbaan by Menlopark begin en by Pro Arte voltooi.<\/p>

\"\"<\/p>

Die kreatiewe geen loop diep in ons familie. My ma het alles van pottebakkery tot juwele gemaak. My pa was \u2018n ingenieur en het in die 60s vir ons Mid-Century ge\u00efnspireerde meubels gemaak en my broer (ook \u2018n ingenieur) sit die tradisie voort met sy moderne meubelreekse van dieselfde styltydperk. My pa was ook ‘n uitmuntende fotograaf en my suster volg in sy voetspore. Ons het digters, skrywers, sangers en selfs komponiste in die familie. Skilders is, Oupa Faan, Oom Fanie (Bibi se pa) en my pa.<\/p>

Ek was vas oortuig ek sou \u2019n argitek word, tot ek \u2019n unieke een-tot-een beeldhouwerkswinkel kon bywoon aangebied deur Jo\u00e0n Couzyn \u2014 \u2019n tydgenoot van Anton van Wouw en mentor van Cecil Skotnes. Onder sy leiding het ek \u2019n klei-borsbeeld van die digter A.D. Keet gemaak en in gips gegiet. Ek is steeds trots op daardie stuk wit gips.<\/p>

Daardie ervaring het my besluit bevestig om BA Beeldende Kunste te gaan studeer, met beeldhou as hoofvak. Ek het o.m. \u2018n klei-kopbeeld van Lincoln (\u2018n klasmaat) gemaak en het\u00a0 karsuiers (\u201cpistons\u201d) stukkend gekap en die metaal gesmelt, en die \u201clost-wax\u201d proses gebruik om die beeld te giet \u2014 onvergeetlik. Ek het selfs geleer sweis om deel te neem aan \u2018n Afrox-kompetisie. \u00a0Selfs \u2018n mini-ontploffing gehad toe ek die aseteleen en suurstof verkeerd om oopgemaak het. My pa was nogal (erg) ontsteld, veral na my professor so ewe vir hom ges\u00ea: \u2018We have never lost a student\u2019, waarop my pa se dro\u00eb antwoord was \u201cNot yet…\u201d<\/p>

Later het ek African wonderklip ontdek. My honneursuitstalling was abstrak, tot Jo\u00e0n se teleurstelling, hy was pro-realisme. Ek was bevoorreg om Edoardo Villa as eksterne eksaminator te h\u00ea. My voorkeur is nog steeds abstrak of sterk gestileerd en my inspirasie is klippe en klipformasies, wat vir my \u2018n konneksie is met die geologiese bloed in die familie; beide my Oupa Faan en Oom Willem was geolo\u00eb van formaat. Klip is my medium<\/em>.<\/p>

Loopbaan<\/strong><\/p>

N\u00e1 my twee dogters se geboorte het ek toevallig in ontwerp en reklame beland \u2014 begin as bemarker van \u2019n nuwe ontwerpateljee, later gevorder tot projekbestuurder en ontwerper by verskeie agentskappe, gemeenskapskoerante en drukkerye. Ek was ook personeelkonsultant, het navorsing en bemarking vir \u2019n IT-maatskappy gedoen en administrasie bestuurder, bemarker en ontwerper by ingenieurskonsultante.<\/p>

\"\"<\/strong>Daarna het ek sowat 12 jaar klasgegee by privaat tersi\u00eare ontwerpkolleges \u2014 van visuele kommunikasie, kreatiewe denke tot bemarking. Ek het selfs handleidings geskryf. My studente het vroe\u00ebr as ons generasie besef dat balans tussen werk en speel noodsaaklik is.<\/p>

Ek was sowat 30 jaar lank \u2018n vryskut grafiese ontwerper en het ‘n uiteenlopende kli\u00ebntebasis opgebou. Dit was ongelooflik bevredigend alhoewel soms intens met sperdatums en baie min slaap.<\/p>

Vandag<\/strong><\/p>

Ek is tans op \u2019n ekstra lang gap-jaar en kuier gereeld by my jongste dogter in Kaapstad, my oudste dogter, skoondogter en kleindogter in Los Angeles, en my suster in Sydney. My broer bly net 700 meter van my af \u2014 geen visum nodig nie.<\/p>

Tussen hierdie kuiergeleenthede het ek my jongste dogter gehelp met \u2019n sementstoelprojek, \u2019n skoenmaakkursus voltooi, en \u2019n beeldhou-werkswinkel by Veda Hallowes (Jo\u00e0n se dogter) bygewoon. Ek het in 1976 saam met haar tyd in Londen deurgebring, en ons het in 2024 weer kontak gemaak tydens my oumagrootjie se grafsteenlegging \u2014 byna 50 jaar later.<\/p>

My trots en kontinu inspirasie<\/strong><\/p>

  • Eileen (dogter)<\/strong>: filmredigeerder in LA, het onlangs gewerk aan Seisoen 4 van Lincoln Lawyer<\/em>. Sy\u2019s \u2019n minimalistiese denker: Think about it and figure it out<\/em>.<\/li>
  • Reanne (skoondogter)<\/strong>: musiekredigeerder en \u2018n \u201cwhiz\u201d op \u2018n saksofoon, en maklik herkenbaar met haar blou hare.<\/li>
  • Kleindogter<\/strong>: Ouma se hart \u2014 sy het pas kleuterskool voltooi en begin nou pre-K. Sy praat vlot Mandaryns.<\/li>
  • Eloise (dogter)<\/strong>: ontwerper en kunstenaar in Kaapstad. Sy is my natuurkind – staptoere en buitelewe is haar energiebron.<\/li><\/ul>

    [Terloops my kinders was in Jeannemarie se kleuterskool]<\/em><\/p>

    Algemeen<\/strong><\/p>

    Ek het \u2018n ongelooflike skaaphond, Pixel. Sy kom roep my as die ketel kliek, die roosterbrood spring, die mikrogolf pieng of my selfoon lui. Sy weet ek hoor (glad) nie goed nie. Ek is nuuskierig wat sy gaan doen as ek my nuwe fluitketel begin gebruik!<\/p>

    \"\"<\/p>

    Ek is \u2019n kompulsiewe leser en versamelaar van boeke, boksies, klippe, bene en alles wat my aandag trek. Ek neem graag foto’s van geboue \u2014 moontlik \u2019n uiting van my argiteksdroom. Vir my is geboue funksionele beeldhoukuns \u2014 Frank Gehry se Walt Disney Concert Hall is ‘n voorbeeld.<\/p>

    Ek het twee duo-uitstallings gehad \u2014 een in die vorige eeu (beeldhou) en een in hierdie eeu (skilder).<\/p>

    Maar, wat my tans die besigste hou is Swedish death cleaning<\/em>. Ek pak my huis van 36 jaar op met die doel om met die minimum Kaapstad toe te trek. Ek sien uit daarna om elke dag Tafelberg te sien, en om saam met my Kaapse vriende te kuier.<\/p>

    Ek sien geweldig uit om almal te sien in September en waardeer elkeen se storie, en is telkens uitgeboul oor wat almal gedoen en deurgegaan het. Ons het baie uitgemis van mekaar op skool.<\/p>

    Liefde en groete uit Menlopark.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    “I walk (and dance) to the beat of my own drummer.” S\u00f3 interpreteer ek die bekende idioom van Henry David Thoreau: \u201cIf a man does not keep pace with his companions, perhaps it is because he hears a different drummer.\u201d<\/p>","protected":false},"author":4,"featured_media":2690,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_seopress_robots_follow":"","_seopress_robots_imageindex":"","_seopress_robots_snippet":"","_seopress_robots_primary_cat":"none","_seopress_robots_breadcrumbs":"","_seopress_robots_freeze_modified_date":"","_seopress_robots_custom_modified_date":"","_seopress_robots_canonical":"","_seopress_social_fb_title":"","_seopress_social_fb_desc":"","_seopress_social_fb_img":"","_seopress_social_fb_img_attachment_id":0,"_seopress_social_fb_img_width":0,"_seopress_social_fb_img_height":0,"_seopress_social_twitter_title":"","_seopress_social_twitter_desc":"","_seopress_social_twitter_img":"","_seopress_social_twitter_img_attachment_id":0,"_seopress_social_twitter_img_width":0,"_seopress_social_twitter_img_height":0,"_seopress_redirections_value":"","_seopress_redirections_enabled":"","_seopress_redirections_enabled_regex":"","_seopress_redirections_logged_status":"both","_seopress_redirections_param":"","_seopress_redirections_type":301,"_seopress_analysis_target_kw":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-2663","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2663","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2663"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2663\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2912,"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2663\/revisions\/2912"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2690"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2663"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2663"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/parkies75.com\/af\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2663"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}